Gestrand / Karin Fossum

Jonas Eickel (met CK zoals hij zichzelf altijd voorstelt), achterin de 30, eenzaat. Hij vindt van zichzelf dat er rond hem een schijnsel hangt, dat iedereen rond hem zou moeten zien. Toch is Jonas geen kerel die door het boek “struint”, had ik de indruk, bij het lezen van het boek. Hij is eerder gesteld op regelmaat, op het extreme af. Regelmaat en gewoonte. Gewoonte, ook tot op het extreme. Jonas heeft een baan, hij is baas in een magazijn van een winkel die allerlei prullen verkopen. Op een dag komt Lillian in Jonas’ leven binnen. Ze komt in het magazijn waar Jonas werkt, ze zoekt lichtblauwe kaarsen voor een blauwe kandelaar. Jonas voelt onmiddellijk een soort siddering, een vonk, die tussen hen overslaat. ’s Avonds, wanneer Lillian haar kaarsen overdag bij hem gekocht heeft, besluit Jonas om de kaarsen bij haar thuis te brengen. Later trouwen ze, en ontdek je dat Jonas het nu normaal zal vinden dat ze alles samen zullen doen, want dat is volgens hem wat getrouwde stellen doen. Hij is meteen erg gelukkig met de situatie. Hij vind het ook heel normaal om telkens wanneer hij over zijn vrouw praat, haar altijd bij zijn collega’s te introduceren als “mijn vrouw Lillian”. Zijn collega’s zijn ook gehuwd, en bij hen duikt de sleur een beetje op. Dat is iets wat Jonas absoluut wil vermijden, maar dat lukt hoegenaamd niet. Lillian blijkt koopverslaafd te zijn, en ze heeft een drankprobleem. Je merkt dit als lezer, maar wat je vooral merkt, is de onmacht tussen twee mensen, die totaal iets anders willen van het leven. Om nieuw leven in hun huwelijk te blazen, boekt Jonas een reis naar de Algarve…

Prachtig geschreven, klein verhaal over de onmacht die kan heersen tussen twee mensen. Of hoe je met praten erg veel zou kunnen oplossen. Je voelt de wanhoop van Lillian, en het egocentrisme van Jonas. Een heel andere Fossum, maar ik geloof dat ik helemaal voor haar val. Haar stijl, haar neerzetten van de personages, het zijn mensen uit je dagelijkse omgeving.
Gestrand / Karin Fossum.- Amsterdam : Ambo/Anthos, 2006.- 195 Pagina’s.- ISBN: 9085490316

Boven is het stil / Gerbrand Bakker

Helmer, een oude vijftiger, wonend op het Hollandse platteland, maakt thuis schoonschip. Hij doet zijn oude vader naar boven, en haalt de woonkamer leeg. Hij vernieuwd de boel, herschildert, ruimt op.Helmer is al jaren een vervanger van zijn broer Henk, zijn tweelingbroer. Toen hij stierf, jaren geleden, werd Helmer door zijn vader meteen als zijn opvolger op de boerderij gebombardeerd. Helmer heeft zijn hele leven onder de koeien en op de boerderij van zijn vader doorgebracht. Wanneer een boer uit de buurt emigreert naar Denemarken, gaat Helmer nadenken. Hoe ziet hij zichzelf? Hoe moet hij verder? Wie is hij? En vooral: hoe zal de relatie met zijn vader evolueren? Een prachtig, rustig, stil boek. Soms lijkt het alsof je naar een film kijkt, eentje in Hollandse traditie, waarbij elke tik van een glas op de keukentafel, of bestek op een bord, hoorbaar moet zijn. Het verhaal wordt in de ik-vorm verteld, zodat de betrokkenheid voor de lezer nog groter wordt. Het hele boek door merk je: hier is een eenzaat aan het woord, een eenzaat die zoekend is. Zoekend naar wat en hoe, vooral wanneer de vriendin van Henk opduikt. Zij was erbij toen Henk verdronken is. Zij wil nu weten wat er van Helmer geworden is, maar Helmer denkt dat ze in zijn leven wil inbreken ; dat Riet in hem de vervanger van haar grote liefde, die zijn broer voor haar was, ziet. Er wordt geruzied, maar in de geest van dit boek, wordt dit gegeven ook op een heel rustige manier verwoord. De lezer krijgt nooit het gevoel dat er "nu eindelijk eens iets moet uitgesproken worden en dat is sterk. Je kijkt er vanop een afstand naar, en toch voel je je betrokken. Prachtig, klein verhaal dat speelt op het Hollandse platteland.
Boven is het stil / Gerbrand Bakker.- Amsterdam : Cossee, 2006.- 264p.- ISBN: 9059361067

De Engelenmaker / Stefan Brijs

20 jaar na zijn vertrek uit Wolfheim, in oktober 1984, keert Doctor Victor Hoppe terug. Hij betrekt de dokterswoning die ooit van zijn vader is geweest. Wat meer is: hij heeft een drieling bij zich, 9 maanden oud, met alledrie dezelfde afwijking. De komst van de dokter wekt de achterdocht in het dorp, en brengt het geroddel, gebabbel en gefluister met zich.

Een boek waarvan elke zin die uit de doeken wordt gedaan over hoe en wat, er een te veel is. Laat ik het houden bij een griezelverhaal, maar dan over mensen. Waarom heeft Victor Hoppe de drieling bij zich? Waar situeert hun afwijking zich? Waar is de moeder van de drieling? “Ze hebben geen moeder”, volgens Victor Hoppe, en wat er dan wel aan de drieling voorafgaat, grenst aan het ongelofelijke. Dit boek is iets sensationeler dan “Arend”, iets explicieter, het snijdt je de adem af. Verwacht echter geen bloedvergieten, al wat gebeurt, is perfect logisch en verklaarbaar, een perfect passende puzzel… Aan het eind van het boek heb je een perfecte afronding. (En voorwaar: perfect, dat is het enige woord dat hier past.) De bijbel speelt in dit boek een belangrijke rol, en biedt de lezer een beetje een inkijk in wat fanatisme kan teweegbrengen. Of ook niet. Want ook Victor Hoppe is niet zomaar een dokter. Victor Hoppe is niet in voor bloemen en bijtjes, maar in Jezus ziet hij wel een bondgenoot…

Soms is het boek een ietwat langdradig, maar het loont de moeite om jezelf daardoorheen te loodsen.
De Engelenmaker / Stefan Brijs.- Amsterdam : Atlas, 2005.- 430 p.- 90 450 1384 3

De prinses van de moestuin /Annemie en Margriet Heymans

Sinds mama dood is, is alles zo anders voor Hannah, papa, en Lutje Matte. Papa begraaft zichzelf onder het vele werk, en heeft weinig aandacht voor zijn kinderen. Hannah wordt daar heel boos om en gaat in mama's moestuin wonen. Heel mooi prentenboek, in de letterlijke zin van het woord. Elk plaatje is minstens even belangrijk dan de tekst.

Ik heb zo soms van die buien dat ik me verveel. Wie heeft die niet. Soms zijn die buien NET niet "zwaar" genoeg - dan heb ik echt NERGENS zin in, ook niet in lezen - en ik heb alle prentenboeken eens uit m'n kast gehaald. Ik heb dus eindelijk ook een keer "De Prinses van de moestuin" gelezen, van Annemie en Margriet Heymans. Wat een boek zeg! Als je de tekst leest, maar niet goed naar de prenten kijkt, ben je niet mee, en omgekeerd ook niet. Of ik een kind van vier dit boek - zoals de aanduiding die ik ergens las, ze staat in elk geval niet op het boek - zou aanbevelen, dat zou ik niet weten, en ik denk eerder van niet. Maar het zijn erg mooie tekeningen, en een héél mooi verhaal, over het missen van je overleden moeder... En hoe zij toch met je lijkt te praten... Heel mooi.
Uitgegeven bij Querido, 1991 - 10+