1.2.3. PIANO van Pieter Gaudesaboos: a trip down to memorylane...

Trip down to memorylane. Boek vol complexloze spelletjes voor binnen en buiten, uit de tijd dat een PC nog niet was ingeburgerd, en kinderen hun muziek uit speelgoedcassettespelers en platenspelers konden halen, met van die gekleurde schijfjes... Met een heel bijzondere vormgeving en heerlijk onzin, over verliefde bijen en mieren op skivakantie...

Pieter Gaudesaboos maakte met dit boek een soort van foto-album uit de jaren '80 van de vorige eeuw. Het boek duurt een heel jaar, en kan zo vier seizoenen tonen. Dat maakt van dit boek geen al te snelle leeservaring. Het nodigt de lezer van nu uit om goed te kijken, want de fotostrookjes zijn niet bepaald groot te noemen, en staan vaak in strookjes met zes bij elkaar. Foto's vol zomers plezier en winterse pret, het hele jaar door. Met tussendoor spelletjes als "flessen vullen": deelnemers moeten een slok water van de ene kant van de tuin naar de andere brengen en zo zo snel mogelijk een fles weten te vullen. Of geblinddoekt als chauffeur je passagier in een kruiwagen naar de andere kant van de tuin loodsen. Een zoekplaat met 20 paaseitjes ontbreekt ook niet, net als een dobbelsteenspel om te bepalen in welk huis je zal gaan wonen. Tussendoor gaan negen schijfjes banaan, die we ook kennen uit "Negen schijfjes banaan op zoek naar een plekje om te slapen" in tien foto's op reis. Deze foto's zijn in tegenstelling met de foto's in strookjes allesbehalve onduidelijk.

1, 2, 3 piano komt al buitenspel niet voor, maar gaat zo: één iemand staat omgedraaid, met de rug naar medespelers, tegen een muur en telt luidop af: "1, 2, 3 piano!" In die tijdspanne lopen deelnemers wat naar voor. Van zogauw de persoon tegen de muur zich heeft omgedraaid, moeten deelnemers stil blijven staan. De eerste die de persoon bij de muur bereikt, is de volgende teller.

Dit boek laat zien dat Pieter Gaudesaboos niet helemaal in één vakje te stoppen is, maar niet vies is van een flinke portie nostalgie!

1 2 3 piano / Pieter Gaudesaboos.- Tielt : Lannoo, 2005.- 50p.: ill.- ISBN 978 90 209 6170 6

Pinkeltje in de Efteling!

Nadat hij eerder al avonturen beleefde in onder meer Madurodam en Artis, belandt Pinkeltje nu in de Efteling. Hij heeft geen idee waar hij terecht is gekomen, maar gelukkig wordt hij gered door meneer Raaf, die ervoor zorgt dat dit nieuws razendsnel rondgaat. De kabouters van de Efteling zien hem als een indringer, maar Pinkeltje is zich van geen kwaad bewust en rolt van de ene verbazing in de andere, want de Efteling is enorm en er is zo veel te zien!

Pinkeltje in de Efteling verschijnt op 18 maart 2014 bij uitgeverij Uniekboek / Het Spectrum. Het hardcover boek dat 160 pagina's telt zal 9,99 Euro gaan kosten.

(Bron: De Vijf Zintuigen)

Michiel en de boeken van heel vroeger...

... Was een verhaaltje uit één van de eerste kinderboeken die ik ooit kreeg, toen ik in het ziekenhuis lag. Dat boek heette "Van Sofie en de poffertjes", en was getekend door Jaklien Moerman. Dat boek is me zo dierbaar, dat ik het jaren geleden, tijdens de cursus "Materiaalverzorging" zelf heb hersteld, met plastic hoekjes plakken, en daarna de hele boel heb geplastificeerd. Op het http://www.leesplein.nl kun je een hele lijst vinden met oude kinderboeken. Wat meer is, de boeken in die lijst zijn nu nog steeds in de handel of in de bibliotheek te vinden. Zo heb ik vorig jaar op de boekenbeurs "Alleen op de wereld" van Hector Malot gekocht. Heel mooi boek, maar iets te zwaar om elke dag in m'n rugzakje mee naar m'n werk te gaan, om het op de middag te kunnen lezen.
Nog meer over dit boek?
Een deeltje in een boekenreeks, die "allemaal samen" heette, helemaal aan het begin van de jaren 80 van de vorige eeuw. Getekend door Jaklien Moerman. De reeks bestond uit een viertal boekjes denk ik, met elk twaalf één-pagina verhaaltjes in, in allemaal zo'n typische "Jaklien" tekenstijl. Die is nu een beetje oubollig, dat wel, maar wel erg mooi. Over jongens en meisjes, die heel gewone dingen doen. Sommen maken, dat niet leuk vinden, in de boekenkast van je vader heel oude boeken vinden, pannenkoeken bakken, poffertjes bakken, koffiemaken en popjes wassen, tot je mama je roept voor koek en limonade. Ik geloof (nee, ik ben er zeker van) dat dit boek "Van Sofie en de poffertjes" trouwens mijn allereerste boek was dat ik ooit kreeg. Dat boek is me zo dierbaar, dat ik het in 2001 zelf heb hersteld (beetje hoekjes verstevigen, verder ziet het boek er nog prima uit, ook na vierentwintig jaar (intussen bijna 30 jaar, nog drie jaar te gaan!!!!):-)) in de cursus Materiaalverzorging.)


* Van bellen blazen en eendje kwak : twaalf verhaaltjes
* Annemieke gaat op reis met de hoed van juffrouw Jo : twaalf verhaaltjes
* Marietje loopt te zingen ... : twaalf verhaaltjes
* Van Sofie en de poffertjes: twaalf verhaaltjes

Pinkeltje / Dick Laan

Ach, Pinkeltje... Of ik word oud, of ik vind het gewoon fijn om het terug te zien... Hmm, beide, denk ik. "Pinkeltje" was iets van het eerste dat we thuis kregen voorgelezen. Over een kaboutertje, dat Pinkeltje heette, en een vriendinnetje had dat Wolkewietje heette. Geschreven door Dick Laan (1884-1973). Uitgegeven door Van Holkema & Warendorf. Vanaf 1982 (toen was ik vijf) bewerkte Dagmar Stam en Corrie Hafkamp de Pinkeltje-deeltjes ook al een keer; Ik hoor dat de uitgeverij alle Pinkeltje-deeltjes aan het aanpassen is op de huidige tijd.

De avonturen van Pinkeltje
Pinkeltje en zijn vriendjes
Pinkeltje op reis
Pinkeltje in Artis
Pinkeltje en het grote huis
Pinkeltje op zoek naar Klaas Vaak
Pinkeltje in Madurodam
Pinkeltje gaat naar Pinkeltjesland

• Pinkeltje en de Flonkersteen
• Pinkeltje ontmoet Wolkewietje
• Wolkewietje is ondeugend geweest
• Een grote verrassing voor Pinkeltje
• Pinkeltje en de parels
• Pinkeltje en de raket
• Pinkeltje en de gouden pen
• Pinkeltje en de Aardmannetjes
• Lach jij maar Pinkeltje!
• O! O, die Wolkewietje toch!
• Het grote avontuur van Pinkelotje
• Pinkeltje en de boze tovenaar
• Pinkeltje en de auto-raket
• Pinkeltje en de IJsheks
• Pinkeltje en 10 spannende verhalen
• Pinkeltje en het gestolen toverboek
• Pinkeltje en het verdwenen kindercircus
• Pinkeltje en de spannende avonturen om de gouden beker
• Pinkeltje op zoek naar de maandiamant
• Pinkeltje en de Bibelebonse pap
• Pinkeltje op zoek naar de vurige ogen

De Bruikleners en ik

• De Bruikleners
• De Bruikleners op de vlucht
• De Bruikleners op drift
• De Bruikleners in de wolken
• De bruikleners aan het langste eind.

Mary Norton. - Haarlem. Vertaald uit het Engels naar het Nederlands. Illustraties: Diana Stanley. Voor kinderen van 9-12 jaar. In Engeland bekroond met de Carnegie Medal. -Vertaald door Paul Biegel

Hmmm, ach ach ach, "De Bruikleners". Dat zijn Pol en Pleuntje, en nog een rits kindertjes, die ik niet meer ken, maar Pol en Pleuntje, ja, dat weet ik nog. Ik weet zelfs nog dat Pleuntje blond was, en haar haar in een knotje op haar hoofd droeg. Het meisje dat De Bruikleners ontdekte, boven op de zolder bij haar oma, waar ze toevallig verbleven, heet Annesien. Héérlijke verhalen, die mijn moeder mij en mijn zus heel vaak "van moeten" voorlas. Er ligt uit "De Sleghte" - tweedehandsboekhandel, voor mijn moeder als cadeautje voor haar - van mij en m'n zus, een boek in de kast van de Bruikleners, we vonden het een paar jaar geleden terug. Leuk leuk allemaal! Edit: het is waarschijnlijk Pol en Pleuntjes dochter die Annesien heet, en ze hebben, heb ik later opnieuw ontdekt, slechts één dochter. En dus geen hele rits kindertjes.

Koekoeroets / Gerda Van Cleemput ; Gijs Mertens

"Koekoeroets" heet eigenlijk Grisjo, maar in het land waarin hij woont betekent "Koekoeroets", maiskolf. Die komen in dit boek heel vaak naar voor: Koekoeroets gezin bestaat uit mama, grootmoeder en overgrootmoeder. Vader is niet zolang geleden bij een arbeidsongeval in de fabriek omgekomen. Koekoeroets' moeder heeft nu een nieuwe vriend, Nikolo. Hoewel Nikolo steeds lief is voor Koekoeroets, vindt deze niet dat hij aan zijn moeder moet zitten. Koekoeroets wil geen nieuwe papa! Maar hierop wordt verder niet ingegaan. Koekoeroets gaat als Nikolo komt, wandelen, en hij komt pas terug wanneer Nikolo weg is. Op een van zijn tochtjes, komt hij, hij is verder dan ooit gelopen, aan een deel van het bos waar hij nog nooit is geweest, Tinka tegen. Tinka rijdt paard, en dat heet Brak. Beiden leren elkaar kennen, en Koekoeroets vertelt over zijn leven, en over wolven in het bos. Dat is tenminste wat Sandor, de apotheker die in een hut in het bos woont, vertelt. Sandor is volgens Koekoeroets niet te vertrouwen. Je zou kunnen stellen dat hij voor een stuk de rol van slechterik op zich neemt. Of die van vreemde eend. Tinka en Koekoeroets leren elkaar beter kennen, maar het valt Koekoeroets op dat Tinka nooit iets over zichzelf vertelt. Tot ze op een dag zwicht, en Koekoeroets laat zien dat ze zigeuners zijn. "Nu zal je wel niet meer met mij willen omgaan?" Maar hier wil Koekoeroets niets van weten, ook al sloeg Tinka de nagel op de kop wat Nikolo betreft: Koekoeroets is egoïstisch! Tijdens een volgend tochtje raakt Barak, Tinka's paard, verstrikt in een illegaal gezette klem, en werpt Barak Tinka van zijn rug. Ze moet naar het ziekenhuis gebracht worden, en Sandor bekent dat hij die klemmen plaatste. Hij is toch niet zo goed van inborst, zo blijkt. Maar hij vindt het wel erg wat er Tinka gebeurde. Koekoeroets wil naar Tinka toe, en met het geld dat hij spaarde voor een viool die hij wil kopen, koopt hij in plaats daarvan bloemen en snoep voor Tinka.
Dit verhaal is heel gewoon, met goed uitgewerkte personages. Het verhaal zelf zou iets beter mogen uitgewerkt zijn, vooral over hoe en wat: waar wonen Koekoeroets en Tinka? Wat is dat land? (Misschien is of zou het Mexico kunnen zijn, maar dat komt niet boven.) Hoe ziet Koekoeroets' familie eruit? Nu lijkt het alsof ze alleen bij naam genoemd worden, met hier en daar een detailtje over hoe het haar of de handen van Nikolo of zijn moeder eruitzien. De zinnen beginnen ook vaak met En, waar dat helemaal niet hoeft. Zinnen beginnen nooit met En, leerde ik in het derde middelbaar al.
Voor een boek dat dit jaar dertig wordt, doet het verhaal nog redelijk modern aan, en heb ik het nog een keer sinds tijden, graag terug gelezen! (Mooie, redelijk ouderwetse, tekeningen, met paarden die echt het wezen van het paard weergeven.) De tekeningen werden gemaakt door Gijs Mertens.

Koekoeroets / Gerda Van Cleemput ; Gijs Mertens.- Altiora, 1977

Honkie en Ponkie

(afbeelding afkomstig van tweedehands.nl)

Honkie en Ponkie
Honkie en Ponkie bakken bobbelkoeken
Honkie en Ponkie bij de rovers : een bundel kabouterverhalen
Honkie en Ponkie bij heks Toeter
Honkie en Ponkie bij Mientje Mus
Honkie en Ponkie en de toversloffen
Honkie en Ponkie en de valse vogel
Honkie en Ponkie en de witte aap : een bundel kabouterverhalen
Honkie en Ponkie en het eendje Uk
Honkie en Ponkie in mensenland

Honkie en Ponkie op de Bulderberg
Honkie en Ponkie op sprookjesreis
Honkie en Ponkie verhalenboek
Honkie en Ponkie vieren bomendag
Rond Honkie en Ponkie

van deze boekjes waren mijn zussie en ik vroeger helemaal wild. Deze boekjes kregen wij vermoedelijk heel vaak voorgelezen. Verder weet ik helemaal niet zoveel meer over de reeks, om niet te zeggen helemaal niks, behalve dat "Honkie en Ponkie" twee kabouters waren. Ik heb pas onlangs ontdekt dat de reeks geschreven werd door Jac Linders. (Hoe gaat dat als je klein bent? De enige auteur die ik me herinner van vroeger is "Dick Laan", omdat "Pinkeltje van Dick Laan" bij ons thuis in één adem genoemd werd. Maar Honkie en Ponkie, tsja, het was gewoon: "nog een "verhaaltje van Honkie en Ponkie... Nog éneke... Jaaaa!" En dan stond je niet stil bij de auteur van die boeken.) Nu is het wel aangenaam om dat te weten. Zowaar nog een fotootje van een omslag kunnen vinden!

Florien viert!

Wat doe je als mensen je vragen wat je voor je jaareinde wilt? In mijn geval: "hoera! Weet je, ik zal mijn geschenk zelf kopen, en het jou afgeven, dan kun jij mij dit teruggeven. Goed?" Dat vinden ze bij ons in de familie haast allemaal een prettige regeling. Dus heb ik voor mezelf, in de gezelligste kinderboekenwinkel van de stad, "Het grote boek van Florien" van Anke De Vries gekocht. Dat krijg ik deze middag in geschenkpapier in mijn handen geduwd. Ik ben heel benieuwd. "Florien" is een klassieker, bij ons thuis. Dat kregen mijn zus en ik voorgelezen, wel drie boeken! "Bij ons in de straat", "Wedden dat ik durf!?" en "De Blauwe Reus". Deze boeken zijn nu samengebracht in één band, en ik herinner me dat ik de boeken destijds heerlijk vond. Misschien las ik ze ook al zelf. Ik hoop een beetje dat ik de verhalen nu nog altijd goed vind.